۲میلیارد دلار و حسرت پاسخگویی!

به گزارش 9صبح به نقل از آرمان، یکی از ویژگیهای جالب و بارز بسیاری از مسئولان اجرایی در کشور ما عدم پذیرش مسئولیت و پاسخگویی در برابر اقدامات، تصمیمات و مسئولیتهایشان است. در حدود سه سال از تحویل قوه مجریه از اصولگرایان به دولت یازدهم میگذرد اما در طی این مدت حتی یک بار هیچیک از اصولگرایان حاضر نشدهاند در قبال سیاستها، تصمیمات و عملکردهایشان در میان سالهای ۸۴ تا ۹۲ ذرهای پاسخگو باشند. گویی هر آنچه که در ۸۴ تا ۹۲ اتفاق افتاده به همهکس مربوط میشود بهجز اصولگرایان. جالب است در مواردی هم که قصوری در مدت تصدیگری شان اتفاق افتاده و برملا میشود، حتی در این شرایط هم بعضا از قبول مسئولیت و پاسخگویی طفره میروند. آنچه که بر سر دو میلیارد دلار اموال ایران در آمریکا اتفاق افتاده نمونه بارز طفرهرفتن، حاشاکردن، به روی خود نیاوردن و در روز روشن از زیر بار مسئولیت فرار کردن و دیگری را مقصر و متهم دانستن است. درحالیکه مسئولان پیشین بانک مرکزی بهوضوح بیان میکنند که این مساله در دوران آقای احمدینژاد اتفاق افتاده و اساسا ارتباطی نه به آقای ظریف و نه دیگر مسئولان دولت یازدهم دارد، اما آقای احمدینژاد در روز روشن از قبول پذیرش مسئولیت طفره میروند و آن را بر گردن دیگری میاندازد. البته این مساله همانطور که گفته شد موضوع خارق العادهای در ایران نیست و در واقع زمانی خارقالعاده و عجیب میبود که یک مسئول دولتی قبول میکرد اشتباه کرده، قبول میکرد خطا کرده و قبول میکرد مقصر است. اما چنین آرزویی برای ما ایرانیان صرفا یک حسرت بیشتر نیست. هیچیک از مسئولان ما ازجمله آقای احمدینژاد گویی اساسا هیچ خطایی مرتکب نشدهاند و هرگز و هیچگاه هیچ خطایی مرتکب نشدهاند و هر آنچه کردهاند درست بوده و هر آنچه نکردهاند نه از باب سهل انگاری بلکه از باب وظیفه و احساس مسئولیت بوده است. بنابراین آنچه که در خصوص دو میلیارد دلار پیش آمده، نه بار اول است که چنین میشود و نه آخرین بار خواهد بود. در تمام نظامهای مردمسالار، مجالس یا پارلمان آنها مو را از ماست بیرون میکشند. اما مجلس در کشور ما نسبت به این مسائل مصلحت اندیشی میکند . درصورتی که مجلس باید این موضوع را پیگیری کرده و برای آن کمیتهای تعیین کند. کمیته منتخب مجلس پس از بررسیها باید به مردم گزارش دهد که چه کسی و چرا مقصر بوده و اهمال، سستی و ندانمکاری در چه زمانی و توسط چه کسی یا کسانی صورت گرفته است. اما همچون خیلی از مسائل دیگر همانطور که پیشتر گفته شد تنها حسرت چنین برخوردهایی از جانب مسئولان بر دلمان خواهد ماند.